گواهى مىدهد كه هيچ معبودى جز او نيست . . . « . . . وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ . . . » « 1 » . . . . و خدا مىداند كه تو بىترديد فرستاده اويى . . . « إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ » « 2 » . سرپرست و دوست شما فقط خدا و رسول اوست و مؤمنانى [ مانند على بن ابىطالب‌اند ] كه همواره نماز را برپا مىدارند و در حال ركوع [ به تهيدستان ] زكات مىدهند . مقام ولايت موجب درك فيض آرى ، صاحبان ولايت كبرى و وساطت عظمى و برزخيّت عليا - كه بنا بر آيات قرآن خلفا و جانشينان خدا در ميان خلق‌اند - واسطهء فيض حق و رابط ميان حق و خلق در مقام كثرت هستند . اگر مقام خلافت و ولايت و روحانيت مطلق نبود ، هيچ يك از موجودات لايق استفاده از مقام غيب احدى نبود و فيض حق به هيچ موجودى نمىرسيد و نور هدايت در هيچ يك از عوالم باطن و ظاهر نمىتابيد . هر كس در گرفتن فيض نيازمند تمسّك عينى و واقعى با ذوات مقدسهء آنان است تا به سبب مصاحبت و دستگيرى و هدايت آنان اين عروج روحانى را طى كند چون آنان از نظر وجودى در مرتبهء « قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى » « 3 » و از نظر معرفتى در مقام يقين هستند و در معراج روحانى خويش به

--> ( 1 ) - منافقون ( 63 ) : 1 . ( 2 ) - مائده ( 5 ) : 55 . ( 3 ) - نجم ( 53 ) : 9 .